The awakening of sensuality

 

The sexual liberation/revolution began in the 1960s. In many societies, open discussions about sexual pleasure and sensuality are as taboo as the subject of death. However, these are the most natural impulses of any living being. Nowadays, these concepts of sex have been used and abused, perverted and commodified by our modern society, made vulgar and turned into yet another product.

 

We, the youth, are at a loss trying to navigate these confusing messages from society. Religions and cultures have been barriers to our understanding of what is the body, love, care, kindness. All these are the foundation of what make us human.

 

Accepting one’s body leads to self-knowledge and fulfilment, not in an individualistic perspective but as shared vulnerability and intimacy. This requires the appreciation of oneself and therefore of the Other. To be aware, to be sensitive and to listen. We should practice the art of being present, using the sensations of the body as a door to spiritual awakenings.

 

The mythological figure of Apsara, the ubiquitous presence of Shiva lingams in Angkorian culture, can become an inspiration to bring back a sexual liberation to our youth, a healthier relationship to one’s body and a deeper of connection.

Adana Mam Legros

ការភ្ញាក់រលឹកពីភាពត្រេកត្រអាល 

       សិទ្ធិសេរីភាព ឬ ការបដិវត្តនៃភេទ ចាប់ផ្ដើមឡើងនៅឆ្នាំ ១៩៦០ ។ នៅក្នុងសង្គមជាច្រើន ការលើកប្រធានបទអំពីតម្រេក និងភាពត្រេកត្រអាលផ្នែកផ្លូវភេទ គឺជារឿងដែលគេមិនហ៊ានលើកមកនិយាយទេ។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណារឿងទាំងពីរនេះវាជារឿងធម្មជាតិ សម្រាប់រាល់ជីវិត ទាំងឡាយ។ បច្ចុប្បន្ន រឿងរ៉ាវទាំងនេះត្រូវបានរំលោភបំពាន យ៉ាងគ្រោតគ្រាត ដោយសង្គមទំនើបរបស់យើងធ្វើអោយមានការផ្លាស់ប្ដូរទៅជាសង្គមមួយផ្សេងទៀត។ ពួកយើងជាយុវវ័យកំពុងបាត់បង់ការព្យាយាមស្វែងរកសារបំភ័ន្ត ពីសង្គមរបស់យើង​។ សាសនា និង វប្បធម៌ បានក្លាយជារបាំងទប់ស្កាត់ការយល់ដឹងថាអ្វីទៅជារាង្គកាយ ក្ដីស្រឡាញ់ ការយកចិត្តទុកដាក់ និងសន្តានចិត្ត។ ទាំងអស់នេះហើយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដែលធ្វើអោយយើងក្លាយជាមនុស្ស។ 

ការទទួលយកនរណាម្នាក់ ដោយស្គាល់ពីខ្លួនឯងយ៉ាងពេញលេញ មិនមែនជាទស្សនៈវិស័យបុគ្គលទេ ប៉ុន្តែជាការចែករំលែកការឈឺចាប់ និងភាពស្និទស្នាលរវាងគ្នា និង គ្នាទៅវិញទេ ។ ទាំងនេះគឺទាមទារអោយមានការលើកទឹកចិត្តបុគ្គលម្ខាងទៀត ដូចគ្នានិងម្ខាងទៀតដែរ ដើម្បីទទួលបានការយល់ពីគ្នា ការឆ្លើយតប និងការស្ដាប់គ្នាទៅវិញទៅមក។ យើងគួរតែអនុវត្តសិល្បៈនៃវត្តមាន ដោយប្រើអារម្មណ៍នៃរាង្គកាយ ដើម្បីជាទ្វារសម្រាប់ដាស់ស្មារតីយើងអោយមានការភ្ញាក់រលឹក។

       នៅក្នុងទេវកថាអប្សារា គឺមានវត្តមានលិង្គព្រះសិវៈគ្រប់ទីកន្លែងនៅក្នុងវប្បធម៏អង្គរ បានក្លាយទៅជាការបំផុសគំនិត ដើម្បីទាញត្រឡប់មកវិញ នៅសេរីភាពសិច​(ចំណង់តណ្ហា)និងទំនាក់ទំនងដ៏ស្អិតរមួត​និងជ្រាលជ្រៅដល់យុវជនរបស់យើងបច្ចុប្បន្ន។
Adana Mam Legros